Οικουμενικό πατριαρχείο - Ιερός Ναός Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης

 

Φιλανθρωπία Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Ένα από τα σοβαρά θέματα που απασχολούν την Ενορία μας και που με πολύ αγάπη..Περισσότερα

Κοινωνικό φροντιστήριο Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Το Κοινωνικό Φροντιστήριο της Ενορίας μας λειτουργεί 4 συνεχή χρόνια και..Περισσότερα

Ιστορικό Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Ήταν μεγάλος ο πόθος των κατοίκων της περιοχής Μπεντεβή Καμάρας και Παλαιού..Περισσότερα

Πρόγραμμα Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Πρόγραμμα του Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή Ηρακλειου..Περισσότερα

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Η μεγαλύτερη εορτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μετά από τη μεγάλη εορτή του Πάσχα, είναι τα Χριστούγεννα, ημέρα κατά την οποία εορτάζουμε το γεγονός της Ενανθρώπησης του Χριστού. Παντού, κατά τις χριστουγεννιάτικες μέρες, επικρατεί η εορταστική ατμόσφαιρα, με τα κάλαντα και τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τις ευχές, το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, το στόλισμα των σπιτιών, τα χριστόψωμα και τα γλυκίσματα, τα κάθε λογής λαϊκά έθιμα. Γιορτάζουμε την ανάμνηση της Γεννήσεως του Χριστού σε μια ατμόσφαιρα ειδυλλιακή και χαρούμενη, που γεμίζει τις καρδιές μας με μια παράξενη γαλήνη. Όλα αυτά είναι καλά κι ευλογημένα, γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται τις εορταστικές μέρες σαν ένα διάλειμμα μέσα στη ρουτίνα της καθημερινότητας, μα και γιατί το άγγελμα της Γεννήσεως του Χριστού είναι το πιο χαρούμενο άγγελμα που ακούστηκε στη γη.
Τελειώνει όμως στην τήρηση των εθίμων το νόημα των Χριστουγέννων; Μήπως, δηλαδή, μένοντας μόνο στα ωραία έθιμα, ξεχνούμε πως η Γέννηση του Χριστού έχει ένα πολύ πλατύτερο και πολύ βαθύτερο νόημα, που αφορά όλους τους ανθρώπους και ολόκληρη τη Δημιουργία; Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει ότι η Ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού είναι το «πάντων καινῶν καινότατον», δηλαδή το πιο καινούργιο και παράδοξο γεγονός που έλαβε χώρα ποτέ στη γη. Πράγματι, ποιος ανθρώπινος νους μπορεί να χωρέσει ότι ο άυλος και άσαρκος Θεός έλαβε υλικό σώμα κι έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς; Ότι ο άναρχος και αιώνιος Θεός μπήκε μέσα στο χρόνο κι έλαβε αρχή χρονική; Ότι ο αχώρητος σε όλη την Κτίση χώρεσε μέσα στη μήτρα της Παναγίας; Ότι ο Άκτιστος γεννιέται ως κτίσμα; Πρόκειται για ένα μεγάλο μυστήριο, μεγαλύτερο και από αυτό της δημιουργίας του κόσμου, μπροστά στο οποίο οι άνθρωποι μένουμε έκθαμβοι και εκστατικοί.
Έγινε, λοιπόν, άνθρωπος ο Θεός. Αυτό είναι ένα αληθινό γεγονός, όχι μυθολογία: ο Χριστός γεννήθηκε σε συγκεκριμένο χώρο (τη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, όπως το είχαν προαναγγείλει οι προφήτες) και σε συγκεκριμένο χρόνο (όταν αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν Καίσαρ Αύγουστος). Η Γέννησή Του άλλαξε το χρόνο, άλλαξε την ανθρώπινη ιστορία, άλλαξε τη ζωή του ανθρώπου. Διότι η Ενανθρώπηση του Θεού είναι η αρχή και η πηγή όλων των σωτηριωδών γεγονότων, που συνέβησαν στην ιστορία της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, δηλαδή της Βάπτισης, της Σταύρωσης, της Ανάστασης, της Ανάληψης και της Πεντηκοστής.
Γιατί, όμως, έγινε άνθρωπος ο Θεός; Ας ακούσομε την απάντηση του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, ο οποίος γράφει: «Ο Υιός του Θεού ενανθρώπησε, για να χαρίσει ξανά στον άνθρωπο εκείνο για το οποίο τον προόρισε, από τη στιγμή που τον δημιούργησε. Τον δημιούργησε «κατ’εικόνα»Του, διανοητή, ελεύθερο, προορισμένο να Του μοιάζει, να είναι δηλαδή, όπως κι ο δημιουργός του, τέλεια ενάρετος, πράγμα που η ανθρώπινη φύση μπορούσε να κατορθώσει. Γιατί οι αρετές, δηλαδή η νηφαλιότητα, η ηρεμία, η ακεραιότητα, η αγαθοσύνη, η σοφία, η δικαιοσύνη, η ανεξικακία, είναι γνωρίσματα του ίδιου του Θεού. Ο Θεός, λοιπόν, δημιούργησε τον άνθρωπο, για να μείνει άφθαρτος, τον ανέβασε στην αθανασία κρατώντας τον κοντά του. Εμείς, όμως, τα γνωρίσματα της θείας φύσης τα αλλοιώσαμε […] και περάσαμε στην πλευρά της κακίας, με αποτέλεσμα να χάσουμε την κοινωνία με το Θεό. Κι όταν πια στερηθήκαμε τη ζωή, πέσαμε στη φθορά του θανάτου.
Επειδή, λοιπόν, ο Θεός μάς πρόσφερε το πιο μεγάλο (δηλαδή την αθανασία) και δεν το διαφυλάξαμε, χρειάστηκε να ταπεινωθεί ο ίδιος, κατεβαίνοντας στη δική μας ξεπεσμένη φύση, ώστε να μας ξαναδώσει, προσφέροντας και ενεργώντας ο ίδιος, την όμοια με Εκείνον εικόνα και τον παλιό μας προορισμό. Κι ακόμα να μας διδάξει τον ενάρετο τρόπο ζωής, που τον κατέστησε με την επίγεια ζωή Του συγκεκριμένο και ευκολοκατόρθωτο. Κι ακόμα, μας ελευθέρωσε από τη φθορά, φέρνοντάς μας πάλι σε κοινωνία με τη ζωή, με το να ανοίξει ο ίδιος το δρόμο της δικής μας ανάστασης. Κι ακόμα να ξανακάνει καινούργιο το θρυμματισμένο κι αγνώριστο σκεύος της ύπαρξής μας, να λύσει τα δεσμά της κυριαρχίας του διαβόλου επάνω μας προσκαλώντας μας να αναγνωρίσουμε την κυριαρχία του Θεού.» (Έκδοσις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως, κεφ. ΙΔ΄).

Ας έχουμε, λοιπόν, κατά νουν πάντοτε, και προπάντων τούτες τις χριστουγεννιάτικες μέρες, ποιο είναι το νόημα των Χριστουγέννων και ποια η σημασία αυτής της μεγάλης εορτής για τη ζωή μας. Διότι έτσι θα την εορτάσουμε  χριστιανικά, δίνοντάς της το αληθινό της περιεχόμενο και δοξολογώντας το Θεό που έγινε άνθρωπος για να θεοποιήσει εμάς, που ταπεινώθηκε, για να υψώσει εμάς, που δεν μας δίδαξε απλώς για τη ζωή, αλλά έγινε ο Ίδιος η ζωή μας.