Οικουμενικό πατριαρχείο - Ιερός Ναός Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης

 

Φιλανθρωπία Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Ένα από τα σοβαρά θέματα που απασχολούν την Ενορία μας και που με πολύ αγάπη..Περισσότερα

Κοινωνικό φροντιστήριο Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Το Κοινωνικό Φροντιστήριο της Ενορίας μας λειτουργεί 4 συνεχή χρόνια και..Περισσότερα

Ιστορικό Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Ήταν μεγάλος ο πόθος των κατοίκων της περιοχής Μπεντεβή Καμάρας και Παλαιού..Περισσότερα

Πρόγραμμα Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή

Πρόγραμμα του Ιερού Ναού Γενήσεως Θεοτόκου Μπεντεβή Ηρακλειου..Περισσότερα

ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΤΟΥΣ

Έφυγε από τη ζωή μας ένας χρόνος ακόμη κι ένας καινούργιος ανοίγεται μπροστά μας. Τα συναισθήματα σε τούτο το τέλος και στη νέα αρχή είναι ανάμικτα: λυπούμαστε που οι ώμοι μας βαρύνανε με ένα ακόμη χρόνο και η ζωή μας μικραίνει αδυσώπητα, αλλά και χαιρόμαστε με την ιδέα ότι ο νέος χρόνος μπορεί να αποτελέσει την αρχή για μια καινούργια, καλύτερη ζωή. Αυτή η στιγμή της αλλαγής και των ανάμικτων συναισθημάτων, ωστόσο, είναι η πιο κατάλληλη, για να κάνουμε τον πνευματικό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε αλλά και να στοχαστούμε το μέλλον. Να σκεφτούμε, δηλαδή, τι πετύχαμε στην πνευματική μας ζωή και τι όχι και για ποιο λόγο τα πράγματα δεν πήγαν ίσως τόσο καλά, όσο θα θέλαμε. Να διερωτηθούμε όχι μόνο για τις υλικές επιτυχίες ή αποτυχίες μας αλλά κυρίως για την πορεία που έχει πάρει η ζωή μας, για τις πνευματικές επιλογές μας, για την ηθική και πνευματική μας προκοπή, για την ποιότητα των σχέσεών μας με τους συνανθρώπους μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει, για το πόσο ζωντανή είναι η σχέση μας με το Θεό και την Εκκλησία Του. Και ο απολογισμός μας να είναι ειλικρινής, αν θέλουμε πράγματι να αλλάξουμε τη ζωή μας.
Με βάση αυτό τον απολογισμό, μπορούμε στη συνέχεια σκεφτούμε και να αποφασίσουμε για τη νέα χρονιά, για τη νέα αυτή χρονική αρχή, που προβάλλεται ενώπιόν μας ως ευκαιρία για ένα νέο προσωπικό ξεκίνημα, για αλλαγή ίσως πορείας ή για σταθεροποίηση της μέχρι τώρα ορθής πνευματικής πορείας μας. Διότι ο χρόνος είναι για μας τους χριστιανούς όχι μόνο μια κατάρα αλλά και μια μοναδική ευκαιρία. Κατάρα, επειδή είμαστε θνητά όντα, εφήμερες υπάρξεις, που η ζωή μας διαφεντεύεται από το χρόνο, ο οποίος φεύγει σιγά-σιγά και η επίγεια ζωή μας οδηγείται  προς το άφευκτο τέλος της. Το τραγικό είναι ότι είμαστε τα μοναδικά όντα που έχουμε συνείδηση της θνητότητάς μας, που ξέρουμε δηλαδή ότι κάποια μέρα θα πεθάνουμε, πράγμα που μας γεμίζει λύπη ή και μας οδηγεί σε ηθικές εκτροπές. Από την άλλη μεριά όμως, ο χρόνος είναι και μια μοναδική ευκαιρία, μια μεγάλη δωρεά του Θεού προς τον άνθρωπο. Διότι, μπορεί ο άνθρωπος με τις επιλογές του να έγινε αφορμή, ώστε να εισέλθει στη ζωή του ο θάνατος, όμως η χάρη του Θεού τού δίνει διαρκώς την ευκαιρία να ξανασυνδεθεί με την πηγή της ζωής και να νικήσει τη φθαρτότητα και το θάνατο.  Και τούτο μπορεί και πρέπει να γίνει κατά τη διάρκεια του χρόνου της μιας και μοναδικής επίγειας ζωής του. Έτσι ο χρόνος από κατάρα μπορεί να γίνει ευλογία, από δεσμωτήριο και φυλακή μπορεί να γίνει δυνατότητα ελευθερίας, δυνατότητα να ξανοιχτεί ο άνθρωπος στη μεγάλη θάλασσα της θείας ελευθερίας και να γίνει κοινωνός της αιώνιας ζωής.

Καθώς, λοιπόν, βρισκόμαστε, μπροστά στο νέο έτος, ας μη σκεφτούμε απλώς ότι είμαστε δέσμιοι του χρόνου, ας μη δούμε το χρόνο σαν δεσμοφύλακα της ζωής μας, αλλά σαν την ευκαιρία που είπαμε, για να προσανατολίσουμε τη ζωή μας προς ό, τι αληθινό και μεγάλο. Ζητούμε από το νέο χρόνο να μας φέρει την ευτυχία, τη χαρά, διώχνοντας μακριά οτιδήποτε μας στενοχωρεί και αδειάζει τη ζωή μας από νόημα και ενδιαφέρον. Ονειρευόμαστε μια ζωή από την οποία θα λείπουν όσα τη μολύνουν και της στερούν τη χαρά: ο φόβος, η θλίψη, η αρρώστια, ο θάνατος. Όμως όλα αυτά είναι κομμάτι της ζωής μας, δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε. Μπορούμε όμως να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να τα αντέξουμε, έχουμε το φάρμακο που θα μεταβάλει το χρόνο μας από χρόνο θλίψεως σε χρόνο χαράς. Στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο(Ιωάν. 1,4-5) διαβάζουμε: «Εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων, και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν». Το φως και η ζωή, για τα οποία κάνει λόγο ο Ιωάννης, δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Γι’ αυτό το φως του Χριστού είναι το φως αληθινό και η ζωή η αληθινή, που δεν μπορούν να καταποθούν από το φόβο και το άγχος, ούτε να σκορπιστούν από τη λύπη και την απελπισία. Αν, λοιπόν, η σχέση μας με το Χριστό είναι αληθινή και βαθιά, ο χρόνος νικιέται, αφού η ζωή μπολιάζεται στην αιωνιότητα και ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος της θείας ζωής. Τότε η χαρά δεν είναι εφήμερη, αφού, όπως είπε ο ίδιος ο Κύριος στους μαθητές Του, «την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών», δηλαδή τη χαρά σας κανείς δεν μπορεί να σας την αφαιρέσει (Ιωάν. 16,22). Μέσα στις δυσκολίες που έτσι κι αλλιώς έχει η ζωή, ας στοχαστούμε τις πνευματικές δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά μας με το νέο χρόνο. Ας δούμε το χρόνο με θετικό τρόπο, με οδηγό την ελπίδα και την αισιοδοξία. Ως χριστιανοί δεν μπορούμε παρά να είμαστε αισιόδοξοι, διότι γνωρίζουμε ότι ο Χριστός νίκησε το κακό και το θάνατο, ότι η αιώνια ζωή, που ξεκινάει από τώρα,  είναι κάτι που μπορεί ο καθένας  να την κερδίσει με τις επιλογές και τα έργα του, φτάνει να είναι συνδεμένος με το Θεό και να ατενίζει με εμπιστοσύνη προς Αυτόν, ο οποίος «και τους αιώνας εποίησεν» (Εβρ.1,2).